وب‌نوشته‌های مهدی شریفی راد

بادهای بی هوا

۱ دیدگاه

>

در تاریکی مطلق کبریتی روشن می شود و به سمت سیگار رفته و چهره مردی ۵۰ ساله را می بینیم که با ولع دود را به درون سینه کشیده و سپس به سختی بیرون می دهد. کتاب «بادهای بی هوا» که نام «فرناندو مییر دوپلاکو» به عنوان نویسنده روی آن دیده می شود را باز کرده و به آرامی مطالعه می کند…

———-

پ.ن: کتابی با نام بادهای بی هوا وجود ندارد و اصلاً فرناندو مییر دوپلاکو وجود خارجی ندارد.

ضمناْ در تاریکی مطلق نمی توان مطالعه کرد.

 

همه اینها اقتضای شرایط فیلم بود!



برچسب‌ها:

  1. امير گفت:

    خب نور سیگار که هست! راستی چه عجب! داشتیم کم کم نگران میشدیم!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *